

Salt Lake City’deki ilk gezimizde ziyaret ettiğimiz Antilop adasındaki hiking parkurları arasından seçtiğimiz Dooly Knop ve Frary Peak patikaları, kolay ve orta zorlukta parkurlar. Yaklaşık bir buçuk kilometre kadar ortak patikadan yükseldikten sonra parkur ikiye ayrılıyor. Kuzeye doğru giden patika zaten gözüken Dooly Knop tepesine ulaşıyor. Güneye doğru ilerleyen patika ise önce yavaş yavaş yükselirken yukarılara doğru diklik artıyor. Ancak genellikle patika çok belirgin olduğundan kaybolma korkusu taşımıyorsunuz. Bu nedenle yarı yoldan dönen Ayşen’e karşın tek başıma devam ederken huzursuz olmadım. Zaten her yarım mil ilerlendiğinde demir bir saplama ile hangi uzaklıkta olduğumuz bildiriliyor. Buna karşın, diğerlerini park yerinde çok bekletmemek için gene de son 1.5 km mesafeyi yürümedim ve dönüş yolunda da çoğunlukla koşarak etkinliği bitirdim. Frary Peak dönüş yolunda 4 yürüyüşçü ile karşılaştım, ve uçan birkaç büyük kuşa karşın çalılar arasında gezen birkaç keklik gördüm. Ayşen’ler ise bir yılan görmüşler ve benim için biraz endişelenmişler.
Salt Lake City’de ikamet eden büyük oğlumuz Cem Yüksel ve eşi Masha ve de torunumuz Maya ile birlikte Antilop Adası’na gelmiştik. Adayı yeterince gezdikten sonra uygun bir parkurda birlikte hiking yapmaya karar vermiştik, Masha henüz 4.5 aylık bir bebek olan Maya’yı boynuna taktığı bir askı ile taşıyacaktı. Ancak tırmanış başladıktan çok kısa bir süre sonra Masha, henüz yeni giydiği dağ ayakkabısının ayağını vurduğunu söyledi. Bu nedenle onlar yavaşlarken biz Ayşen’le hızla Frary Peak zirvesine gidelim ve onları Dooly Knop’da yakalayalım dedik. Ne var ki Ayşen de Frary Peak yolundan geri dönünce zirveye 1 mil kala ben de geri dönme kararı alarak hızla Dooly Knop zirvesi yaptıktan sonra park alanına döndüm.
Bu keyifli etkinlikte çektiğim fotoğraflardan hazırladığım albümü aşağıdaki linkten izleyebilirsiniz.
Not: Aşağıdaki fotoğrafları, herhangi birine tıklayıp, açılan penceredeki veya klavyeniz üzerindeki ok işaretleri yönünde izleyebilirsiniz.
Mesafeyi gösteren levhalar çok faydalı. İnşallah ileride bizde de olur. Bu arada Maya, en küçük yürüyüşçü ünvanını hakediyor.
O kadar çok parkur patika var ki anlatamam! Haritalar, broşürler, kitaplar hazırlanmış. Her gün gitsem çevredeki dağları bitiremem 5 ayda. Ancak Ayşen yalnız yürüyelim istemiyor. Cem ve Masha da çok hevesliler ama Maya henüz 5 aylık bile değil. Emmesi gerekiyor, karnı doyurulacak, bezi değişecek vs bir sürü işi oluyor doğal olarak. Neticede çok hareketli olamıyoruz ama bazı etkinlikler yapmaya çalışacağız. Selamlar..